Main content

Inhoud

Belgische bedrijven organiseren slachtsafari's

Nieuws: 7 oktober 2019
Jacht

Belgische bedrijven bieden slachtsafari’s aan binnen Europa, naar Amerika en Rusland maar vooral Afrika. Op sociale media wordt gepronkt met de trofeeën: dode hyena’s, beren, luipaarden, olifanten, leeuwen, giraffen, zebra’s en nog veel meer. De trofeejagers knallen alle mogelijke dieren af om vervolgens met hun dode lichamen te poseren. Animal Rights eist een verbod op het organiseren van dit soort reizen.

Rowena Vanroy, campagnecoördinator Animal Rights: “Deze foto’s zijn misselijkmakend. Dieren worden afgemaakt en hun lichaamsdelen eindigen als trofee. We kunnen niet langer aanvaarden dat mensen winst maken met het doodschieten van dieren”.

Lees ook: 5 argumenten tegen de trofeejacht

Olifant in de uitverkoop

In een van de berichten is er sprake van een “uitzonderlijk” aanbod. Een trofee-olifant in Namibië wordt aangeboden om tegen verminderde prijs af te schieten. Omwille van een last-minute afzegging zoekt de reisbegeleider een andere gegadigde om het arme dier af te maken. Het zoekertje meldt verder nog dat deze mannetjesolifant een prachtige trofee zou kunnen worden met slagtanden van 30 kilo per stuk. Een andere olifant wordt dan weer voor 26.500 euro aangeboden inclusief CITES-vergunning voor export.

Rowena Vanroy, campagnecoördinator Animal Rights: “Het leven van een dier in promotie te koop zetten, is de grenzen van het fatsoen ver voorbij. Het is onbegrijpelijk dat Belgische bedrijven hier geld aan mogen verdienen.”

Giraffen en wrattenzwijnen opruimen

De trofeejager kan ook kiezen voor een zogenaamd “culling-pakket”, dit is Engels voor opruimen. Voor amper 1.600 euro kunnen een giraf en 6 gazellen worden geschoten. Een all-in reis van 8 dagen naar Zuid-Afrika om buffel, antilope en giraf te doden kost 12.500 euro. Om minder iconische soorten zoals koedoes en wrattenzwijnen om zeep te helpen, heb je maar een budget van ongeveer 1500 euro nodig.

Zie hier een overzicht van prijslijsten.

Trofeejagers legitimeren hun moordpartijen met allerlei drogredenen. Het geld zou gebruikt worden om de soort te beschermen en om de lokale economie te ondersteunen. De manier waarop de reisorganisatoren de dieren aanprijzen, toont echter waar het echt om gaat. Dieren die op dat moment nog in leven zijn worden omschreven als voorwerpen en als “super promo” verkocht.

Het leven van een dier in promotie te koop zetten, is de grenzen van het fatsoen ver voorbij.

Rowena Vanroy, Animal Rights

Wedstrijdje moorden

Een populaire tak van de trofeejacht zijn jachtwedstrijden. Jagers moeten een bepaalde lijst wilde dieren afknallen om voor een titel in aanmerking te komen.1 Voor de titel van “African Big Five Grand Slam” moeten bijvoorbeeld een olifant, leeuw, neushoorn, luipaard en buffel sterven. Voor de “African 29” moeten er maar liefst 29 Afrikaanse wilde dieren sneuvelen. Ook de Belgische reisorganisaties bieden dit aan. Voor respectievelijk 13.000 en 9.000 euro neem je deel aan de Wildebeest Grand Slam of de Impala Grand Slam. Inclusief luxueuze accommodatie uiteraard, om lekker te ontspannen na een vermoeiend dagje moorden.

Het is duidelijk dat de trofeejacht meer is dan een marginaal fenomeen. Bepaalde individuele jagers die jarenlang actief zijn, kunnen verantwoordelijk zijn voor het uitroeien van duizenden dieren.1 Het is een sector waarmee veel geld is gemoeid en waarvoor zowel door jachtclubs als bepaalde landen, zoals Zuid-Afrika, internationaal wordt gelobbyd om de beperkingen zo laag mogelijk te houden.2 3 Ethische overwegingen worden voor geld en het plezier van rijke jachtliefhebbers overboord gegooid.

CITES beschermt wilde dieren niet voldoende

CITES legt de handel op wilde exotische dieren een aantal beperkingen op.1 De regelgeving van CITES schiet echter om twee redenen tekort. Het is om te beginnen een verdrag dat puur de impact van internationale handel op de instandhouding van soorten reguleert. Het houdt dus geen enkele rekening met ethische aspecten, noch de rechten van individuele dieren. Zo werd onlangs nog toegestaan dat jaarlijks 9 neushoorns worden gedood, omdat de populatie dit kan dragen. Voor die negen neushoorns die zullen worden gedood, is dit verschrikkelijk nieuws.

Ten tweede beschouwt CITES de uitvoer van jachttrofeeën niet als handel, dus mogen trofeeën meestal onbeperkt worden ingevoerd zolang er een vergunning is afgeleverd.2 CITES staat toe dat jachttrofeeën van bijvoorbeeld giraffen, olifanten of leeuwen onbeperkt worden ingevoerd. Nochtans verdienen organisators van jachtreizen bakken geld op kap van de dieren. Daarom moet België verder gaan dan wat CITES vraagt en een volledig verbod op de import van alle jachttrofeeën invoeren.

11 oktober demonstratie tegen de trofeejacht in Antwerpen

Om onze eis kracht bij te zetten is Animal Rights een petitie gestart. Vrijdag 11 oktober vanaf 13.00 organiseren we een demonstratie op de Groenplaats in Antwerpen. We roepen iedereen op om ons te vergezellen en samen met ons een einde te maken aan de trofeejacht!

Animal Rights eist verbod op het organiseren van slachtsafari’s

Dat Belgische bedrijven dit soort reizen mogen aanbieden is een grote schande. Door dit toe te staan is de Belgische overheid mee verantwoordelijk voor het lijden van de individuele dieren die door de jagers worden afgeslacht. Animal Rights eiste eerder al dat de bevoegde minister, Marie-Christine Marghem, de invoer van jachttrofeeën naar België zou verbieden. We eisen nu ook een verbod op het organiseren van jachtreizen door Belgische bedrijven. Bovendien roepen we de Vereniging van Vlaamse Reisbureaus op om leden die dit soort reizen aanbieden te weigeren.

Foto bovenaan: Tophunt Travel

Foto's body: Tophunt Travel - Hunting Adventure